บทที่ 24 ตอนที่ 8.3 กาลเวลาพาให้ใครอีกคนเปลี่ยนไป

ติณฑ์ Part

วันรุ่งขึ้นเป็นวันสำคัญของครอบครัวทันทีที่เลิกเรียนผมก็ตรงดิ่งกลับบ้านโดยมีเพื่อน ๆ ตามมาด้วยเป็นขบวนเหมือนเคย

“มึงกับพายไปถึงไหนแล้ววะ”

“ไม่ต้องมาเหลือบตามองกูกูเป็นคนเล่าให้มันสองตัวฟังเองแหละ” ประโยคคำถามของไอ้ขุนทำให้อดเหลือบตามองผ่านกระจกมองหลังไม่ได้ แล้วผู้หญิงคนเดียวในรถที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ